Potrzebując dziękczynienia.

Trochę późno to piszę, ale ja dziś także przytulam się do ciebie. Mam często takie dni, w których bardzo dotkliwie czuję samotność. Czuję, jak mnie zabija od środka. Ale jestem sama w czterech ścianach. I wiem, że nikt nie przyjdzie, nie zapyta "jak się masz", nie powie "może porozmawiamy", nie przytuli. Samotność wciąż do mnie przychodzi i tylko ona jest tą, która mnie nie zostawia. Jest wciąż przy mnie, każdego dnia. Każdego dnia czuję w sercu ból, bo samotność zabiera mi wszystko co we mnie najlepsze, najcenniejsze. Zabiera mi wszystko i nie odchodzi, nadal ze mną pozostaje. Czasem robię coś szalonego w moim życiu, ale to tylko po to, by być wśród ludzi, by czuć, że nie jestem sama. Po pewnym czasie oni zapominają o mojej obecności i znowu pozostaję sama.